Konjugationen av det franska verbet suffire

Oregelbundna former är tryckta i rött.
Indicatif
PrésentPassé antérieurPassé simpleFuturConditionnel
(je) suffis(je) suffisaisje suffis(je) suffirai(je) suffirais
(tu) suffis(tu) suffisais(tu) suffis(tu) suffiras(tu) suffirais
(il) suffit(il) suffisait(il) suffit(il) suffira(il) suffirait
(nous) suffisons(nous) suffisions(nous) suffîmes(nous) suffirons(nous) suffirions
(vous) suffisez(vous) suffisiez(vous) suffîtes(vous) suffirez(vous) suffiriez
(ils) suffisent(ils) sufissaient(ils) suffirent(ils) suffiront(ils) suffiraient
Subjonctif
PrésentImparfait
(que je) suffise(que je) suffisse
(que tu) suffises(que tu) suffisses
(qu’il) suffise(qu’il) suffît
(que nous) suffisions(que nous) suffissions
(que vous) suffisiez(que vous) suffissiez
(qu’ils) suffisent(qu’ils) suffissent
Impératif
suffis
suffisons
suffisez
Participes
PrésentPassé
suffisant(avoir) suffi