La conjugación del verbo bleiwen

Las formas irregulares se imprimen en rojo.
Indikativ
PrésentPrétérit
(ech) bleiwen(ech) blouf
(du) bleifs(du) bloufs
(hien) bleift(hien) blouf
(mir) bleiwen(mir) blouwen
(dir) bleift(dir) blouft
(si) bleiwen(si) blouwen
Conditionnel
(ech) bléif
(du) bléifs
(hien) bléif
(mir) bléiwen
(dir) bléift
(si) bléiwen
Imperativ
SingulierPluriel
bleifbleift
Partizip
(sinn) bliwwen