La conjugación del verbo blosen

Las formas irregulares se imprimen en rojo.
Indikativ
PrésentPrétérit
(ech) blosen(ech) blous (hu geblosen)
(du) bléis(du) blous (hues geblosen)
(hien) bléist(hien) bloust (huet geblosen)
(mir) blosen(mir) blousen (hu geblosen)
(dir) bloost(dir) bloust (hu geblosen)
(si) blosen(si) blousen (hu geblosen)
Conditionnel
(ech) bléis
(du) bléis
(hien) bléist
(mir) bléisen
(dir) bléist
(si) bléisen
Imperativ
SingulierPluriel
blosblost
Partizip
(hunn) geblosen