La conjugación del verbo doen

Las formas irregulares se imprimen en rojo.
Indikativ
PrésentPrétérit
(ech) doen(ech) doung
(du) dees(du) doungs
(hien) deet(hien) doung
(mir) doen(mir) doungen
(dir) dot(dir) doungt
(si) doen(si) doungen
Conditionnel
(ech) déing, déit
(du) déings, déits
(hien) déing, déit
(mir) déingen, déiten
(dir) déingt, déit
(si) déingen, déiten
Imperativ
SingulierPluriel
dodot
Partizip
(hunn) gedoen, gedunn