La conjugación del verbo hunn

Las formas irregulares se imprimen en rojo.
Indikativ
PrésentPrétérit
(ech) hunn(ech) hat
(du) hues(du) has
(hien) huet(hien) hat
(mir) hunn(mir) haten
(dir) hutt(dir) hat
(si) hunn(si) haten
Conditionnel
(ech) hätt
(du) häss
(hien) hätt
(mir) hätten
(dir) hätt
(si) hätten
Imperativ
SingulierPluriel
hiefhieft, hutt
Partizip
(hunn) gehat